Jak przygotować się do wyjazdu urlopowego?

Przygotowania do długo oczekiwanego urlopu wiele osób pochłaniają bez reszty. Wszystko musi być zapięte na ostatni guzik, aby wypoczynek był w pełni udany. Artykuł ten ma za zadanie przedstawić najważniejsze czynniki mające bezpośrednie przełożenia na to czy wakacyjny wyjazd będzie udany czy też stanie się udręką i zupełną katastrofą. Wiele tutaj zależy od tego, gdzie wybieramy się na urlop. Jeśli chcemy wypocząć w kraju i sami organizujemy wypoczynek znacznie łatwiej znajdziemy odpowiedni nocleg jeśli odpowiednio wcześnie o to zadbamy. Najlepiej jest dokonać jego rezerwacji jeszcze na kilka miesięcy przed planowanym wyjazdem. Najpierw jednak musimy zdecydować się na to, gdzie chcielibyśmy wypocząć. Wówczas znacznie łatwiej będzie nam określić dalsze punkty w przygotowaniach do wyjazdu. Jeśli wybraliśmy już miejscowość, pora na znalezienie miejsca noclegowego. Jest to najważniejszy punkt, którym powinniśmy zająć się na samym początku planowania wyjazdu. Z rezerwacją na kilka miesięcy przed nie powinno być najmniejszego problemu. Aby ułatwić wybór warto skorzystać z portali turystycznych, które w posiadają oferty kilku tysięcy miejsc znajdujących się w regionie, który nas interesuje. Na wielu z nich rezerwacji możemy dokonać bezpośrednio ze strony internetowej za pomocą specjalnie do tego celu przygotowanego formularza. Analogiczna sytuacja występuje w przypadku opłacenia pobytu w hotelu, czy pensjonacie. Do tego celu posłużą nam płatności elektroniczne. Oczywiście możemy również dokonać rezerwacji telefonicznej i dokonać przelewu odpowiednich środków na wskazany rachunek domu wczasowego czy pensjonatu. Jeśli nocleg mamy już zarezerwowany pora przejść do kolejnych czynności. Należą do nich w szczególności pakowanie bagażu, który powinien w szczególności zawierać odpowiednią odzież. Trzeba się przygotować na to, że lato potrafi zaskakiwać zarówno słoneczną jak i deszczową aurą. Bądźmy na to przygotowani. Nie będziemy wówczas zaskoczeni pogodą. Ostatnim z punktów jest sprawdzenie stanu technicznego samochodu, którym chcemy wyjechać na wypoczynek. Musi on przede wszystkim być sprawny technicznie i przygotowany do pokonania długiej srogi. Tutaj równie ważne są jego badania techniczne. Tak przygotowani możemy śmiało ruszać w podróż w najdalsze zakątki naszego kraju.

Woliński Park Narodowy

Wybierając najlepsze miejsce na odpoczynek winniśmy się kierować również walorami przyrodniczymi danego miejsca. Z pewnością Woliński Park Narodowy dostarczy nam mnóstwo takich walorów. Najstarsze buczyny rosną na klifach od Międzyzdrojów po Świdną Kępę. Ich struktura jest zbliżona do naturalnych lasów bukowych, dlatego są niezwykle cenne.

Można w nich spotkać dziewięć gatunków storczyków, m.in. buławniki czerwone i gnieźniki leśne oraz powyginane przez wiatry drzewa, trzymające się krawędzi urwiska. Pnie wiekowych buków są pokryte mchami i porostami oraz oplecione bluszczem pospolitym. Te lasy nazywane są przez specjalistów buczyną storczykową. Porastają specyficzny typ gleby o warstwowej budowie, zaspę przyklifową. Gleba taka występuje w postaci wąskiego (do 150 metrów) pasa tylko na wierzchowinie wysokich klifów. Tworzy się wskutek przemiennego osadzania materiału organicznego (na przykład opadłych z drzew liści, martwych części roślin runa i mineralnego, wywiewanego z powierzchni klifów przez wiatry w głąb lasu. Drugim skupiskiem sędziwych buków jest południowo-zachodnia część parku. Zajmują tu uboższe gleby, a w runie występują żywiec cebulkowy i trawa, perłówka jednokwiatowa. Koło Trzciągowa rośnie kilka drzew jarząbu brekinii objętego ochroną. Większą powierzchnię niż lasy bukowe zajmują mieszane, porastające morenowe wzgórza środkowego Wolina, z bukami, dębami i sosnami. Charakterystyczną rośliną tych lasów jest jedyna liana w Polsce – wiciokrzew pomorski, wspinający się po pniach drzew i gałęziach krzewów. Najwięcej jest w parku borów sosnowych z udziałem dębów i buków, z runem tworzonym przez borówkę brusznicę, trawy i zioła, m.in. relikt epoki lodowcowej, zimoziół północny. Nadmorskie wydmy porasta bażynowy bór nadmorski z niskimi, zniekształconymi przez wiatry sosnami i bażyną czarnojagodową. W wilgotnych miejscach rośnie bór bagienny z domieszką brzozy, a na podmokłych łąkach nad Zalewem Szczecińskim występuje największa polska paproć – długosz królewski. Piaszczyste gleby Półwyspu Przytorskiego zajmuje kwaśna dąbrowa (wilgotny sosnowo-dębowy las mieszany) z wiciokrzewem pomorskim. Pięknym elementem bogatego runa są paprocie, m.in. orlica osiągająca nawet 3 metry wysokości.

Miejsce na urlop

Podczas wakacji warto zwiedzić, zobaczyć piękno polskiej przyrody. Idealnym miejscem do tego będzie wyprawa do Ojcowskiego Parku Narodowego, który z pewnością dostarczy nam różnorodnych gatunków zwierząt i roślin, których na co dzień raczej nie spotkamy.

Z większych należy wymienić sarny, borsuki i lisy, spośród rzadszych piżmaki, których ojczyzną jest Ameryka Północna. Do Polski przedostały się z Czech, dokąd sprowadzono je w 1905 roku w celach hodowlanych. W 1985 roku wprowadzono bobry, które niegdyś tu występowały. Dość licznie występują zające szaraki, wiewiórki, popielice, nornice rude i oczywiście wszędobylskie myszy leśne… Park zamieszkuje ponad 120 gatunków ptaków, z których większość stanowią gatunki lęgowe.

Do największych należą drapieżniki: jastrzębie, myszołowy, sowy uszate i puszczyki. Spośród rzadszych gatunków należy wspomnieć muchołówki małą i białoszyją oraz mysikrólika zniczka. Ponad 10 lat temu zaczęły gnieździć się w parku bociany czarne. Nad potokami żyją związane z tym środowiskiem: pluszcze, pliszki i zimorodki. Szczeliny skalne tworzą naturalne środowisko dla kilku innych gatunków: jerzyków, pustułek i kopciuszków. Praktycznie bezszelestnie, w poszyciu leśnym, przemykają zaskrońce zwyczajne, żmije, padalce i jaszczurki. Na nasłonecznionych skałach można zobaczyć wygrzewające się, niezwykle już rzadkie, gniewosze plamiste, zwane też miedziankami. Liczne są ropuchy zwyczajne, kumaki nizinne i traszki: zwyczajna i grzebieniasta. Żyje tu również największy gatunek ślimaka nagiego – pomrów błękitny. Uwaga! W jaskiniach żyje najbardziej jadowity pająk w Polsce Meta menardi. Jak widzimy Park Narodowy dostarczyć nam może naprawdę przednich atrakcji. Dodatkowym plusem jest to, że podczas takiej podróży wiele się nauczymy. Taka podróż z pewnością przypadnie do gustu również naszym pociechom, które wreszcie na własne oczy zobaczą niektóre okazy zwierząt i roślin. Z pewnością wcześniej oglądały je tylko w szkolnych podręcznikach. Nie zwlekajmy i odwiedźmy to miejsce.

Ojcowski Park Narodowy

Podczas wypoczynku warto jest nie co poznać świat zwierząt i roślin, który nas otacza. Idealnym miejscem do tego będzie odwiedzenie jednego z parków narodowych. Na bogactwo i zróżnicowanie roślinności parku ma wpływ wiele czynników: wapienne podłoże i związane z nim zjawiska krasowe, które tworzą urozmaiconą rzeźbę powierzchni, różne ekspozycje zboczy i zmienny mikroklimat. Takie gatunki, jak pięknie kwitnące obuwik, podkolan biały i pełnik europejski, są na granicy wymarcia wskutek zrywania ich przez ludzi. Ostatnio zmniejsza się powierzchnia dominujących niegdyś borów mieszanych na rzecz grądów i buczyny. Szacuje się, że do 2010 roku bory na tym obszarze zupełnie znikną, Z przyrodą, historią i archeologią Doliny Prądnika można się również zapoznać w Muzeum im. prof. Władysława Szafera, utworzonym w 1965 roku.
Obecnie znajduje się tam ponad 1 000 eksponatów, wśród których są okazy motyli, chrząszczy, grzybów, roślin, ale również ssaków żyjących współcześnie oraz tych już wymarłych. Podczas wykopalisk archeologicznych, prowadzonych w Jaskini Nietoperzowej, znaleziono kości zwierząt żyjących w epoce zlodowaceń, np. niedźwiedzia jaskiniowego, mamuta, renifera, jelenia olbrzymiego. W Parku żyje około 12 000 gatunków zwierząt. Najliczniej reprezentowane są owady. Naliczono ponad 1 000 gatunków motyli i 1 700 chrząszczy, wśród których występuje wiele osobliwości, między innymi ciepłolubny pluskwiak i piewik gałązkowiec, zwany cykadą, którego skrzydła po rozłożeniu osiągają 5 cm!
Jest spokrewniony z cykadami żyjącymi w południowej Europie. Najbardziej charakterystycznymi ssakami Ojcowskiego Parku Narodowego są nietoperze, żyjące w jaskiniach i lasach, uwiecznione w godle parku. Spośród 21 gatunków występujących w Polsce, żyje tu 15. Najwięcej jest podkowców małych i nocków dużych, do najrzadszych należy nocek orzęsiony. 420 jaskiń parku zapewnia nietoperzom to, co im niezbędne – bezpieczne spędzenie zimy. Nietoperze są ssakami ciepłolubnymi i przed zbliżającymi się mrozami poszukują miejsc do zimowania. Miejsce to dostarczy na z pewnością niezapomnianych wrażeń, które zapadną w naszej pamięci na dłużej.

Białowieski Park Narodowy

Podczas urlopu warto zobaczyć coś naprawdę ciekawego… jak na przykład rezerwat przyrody. Do rezerwatu prowadzi niespełna czterokilometrowa ścieżka przyrodnicza o nazwie Żebra Żubra. Została zbudowana w latach 1978-80 według projektu leśniczego, Jacka Wysmułka. Bierze początek przy szosie łączącej Białowieżę z wsią Pogorzelce.
Na znacznej długości wiedzie po drewnianych kładkach przez podmokłe lasy olszowo-jesionowe. Wizerunek żubra nie bez przyczyny widnieje w herbie Białowieży i w godle Białowieskiego Parku Narodowego. Losy tego zwierzęcia są bowiem nierozerwalnie związane z białowieską ziemią. To właśnie tutaj, w najważniejszym obecnie w świecie ośrodku hodowli żubrów linii nizinnej, odtworzono ten niemal wymarły gatunek – relikt epoki lodowcowej. Obecne stado dziko żyjących żubrów jest największym skupiskiem tych zwierząt na świecie! W 1. połowie XIX wieku Puszcza Białowieska pozostawała jedyną naturalną ostoją żubrów nizinnych. Żyło w niej ponad tysiąc tych zwierząt. Po I wojnie światowej ocalały tylko żubry żyjące w niewoli, z tego trzy na terenie obecnej Polski, w prywatnym zwierzyńcu w Pszczynie. W 1929 roku, przy drodze łączącej Białowieżę z Hajnówką, utworzono pierwszy rezerwat z myślą o odtworzeniu gatunku. Umieszczono w nim przywiezione z Niemiec, Danii, Szwecji i Pszczyny żubry i żubrobizony, dzięki którym dziś możemy oglądać największe puszczańskie zwierzę. Choć żubr jest królem puszczy, nie można zapominać, że w Białowieskim Parku Narodowym występuje ponad 12 000 gatunków zwierząt, wśród których najliczniej reprezentowane są… owady. Jednak nie brak tu dużych zwierząt takich jak jelenie, sarny, dziki, wilki, lisy i rysie. Niektóre gatunki ptaków, na przykład dzięcioły: białogrzbiety, trójpalczasty i średni, orzełek włochaty, sóweczka i orlik krzykliwy tworzą w Puszczy Białowieskiej najliczniejsze populacje w Polsce. Występuje tu też wiele północnych gatunków charakterystycznych dla tajgi, takich jak gadożer – ptak drapieżnik, chrząszcz listwiaczek Chołodkowskiego, czy smużka, reprezentantka gryzoni, Żywi się głównie pokarmem zwierzęcym: owadami i ich larwami, choć nie gardzi też owocami i nasionami.

« Starsze wpisy

Ojcowski Park Narodowy to idealne miejsce na rodzinny wypad za miasto. Unikatowe warunki Ojcowskiego Parku Narodowego sprawiły, iż na skałkach zobaczyć można najróżniejsze rośliny W związku z tym zbiorowiska roślinne tworzą mozaikę płatów to różniących się od siebie, to znów wzajemnie się przenikających. Tylko 12% zespołów roślinnych ma charakter naturalny, m.in. grąd, buczyna karpacka, murawy […]

Wybierając najlepsze miejsce na odpoczynek winniśmy się kierować również walorami przyrodniczymi danego miejsca. Z pewnością Woliński Park Narodowy dostarczy nam mnóstwo takich walorów. Najstarsze buczyny rosną na klifach od Międzyzdrojów po Świdną Kępę. Ich struktura jest zbliżona do naturalnych lasów bukowych, dlatego są niezwykle cenne. Można w nich spotkać dziewięć gatunków storczyków, m.in. buławniki czerwone […]


Żywiec