Delta winy

Bogactwo i zróżnicowanie krajobrazu: morenowe wzgórza porośnięte wiekowymi lasami, podmokłe łąki nad Dziwną, wąskie mierzeje z wydmami, jeziora, plaże, nasłonecznione klify, wybrzeże morza i bagniste wysepki delty Świny stwarzają dom dla mnóstwa gatunków zwierząt o rozmaitych wymaganiach środowiskowych, tak można opisać Woliński Park Narodowy.

Naliczono tu około 230 gatunków ptaków, wśród których dominują wodne i błotne, m.in. łabędzie, kaczki, bekasy, słonki, perkozy, mewy i rybitwy oraz unikatowe, zamieszkujące wsteczną deltę Świny (ostoję ptaków o znaczeniu europejskim): derkacze, wodniczki, ohary, krakwy i brodźce krwawodziobe. Tędy przebiega szlak przelotów ptaków wzdłuż wybrzeża Bałtyku: dzikich gęsi, ptaków siewkowatych i kaczek, tu także zimują łabędzie krzykliwe, nurogęsi i tracze bielaczki. Obecnie podjęto próby odtworzenia populacji największej polskiej sowy, puchacza. Liczne są bezkręgowce, spośród których łatwo zaobserwować w morzu galaretowate chełbie modre, a na plaży pożyteczne, zaledwie dwucentymetrowe zmieraczki, zwane też pchłami plażowyrni, żywiące się resztkami organicznymi wyrzucanymi przez morze. Wody jezior, Zalewu Szczecińskiego i Zatoki Pomorskiej obfitują w wiele gatunków ryb. Stare lasy mieszane. w których nie brakuje obumarłych, próchniejących pni, są ojczyzną wielu gatunków owadów, m.in. około 40 gatunków korników! Spotkamy tu największego polskiego chrząszcza, jelonka rogacza, kozioroga dębosza i pachnicę dębową. Niezwykle bogata jest tu populacja chrząszczy wodnych. Zidentyfikowano aż 65 gatunków, co daje 38% wszystkich gatunków tych chrząszczy, które występują w Polsce. Najmniej liczne w parku są gady – tylko sześć gatunków. Wśród nich znajduje się wąż, gniewosz plamisty. Wolin to najbardziej wysuniętym na północ jego stanowiskiem w Polsce. Do największych zwierząt, oprócz hodowlanych żubrów, należą sarny, dziki, jelenie, jenoty i gronostaje. Bardzo dużo informacji o zwierzętach zamieszkujących park znajdziemy w Muzeum Przyrodniczym w Międzyzdrojach. Oczywiście można w nim z bliska obejrzeć żubry i małe żubrzątka, lisy, borsuki, dziki i bieliki w gnieździe.

Zakamarki Wolińskiego Parku Narodowego

Woliński Park Narodowy to miejsce w którym znajdziemy mnóstwo ciekawej roślinności, której w naszej okolicy nie ma. Jednak samo wybrzeże Morza Bałtyckiego jest ubogie w roślinność.

Na plaży zobaczymy niepozorną honkenię piaskową, solankę kolczystą, rukwiel nadmorską i wyrzucone przez morze brązowe plechy morszczynu. Na wydmach zwracają uwagę trawy: wydmuchrzyca piaskowa i piaskownica zwyczajna, a także coraz rzadziej występujący mikołajek nadmorski. Korzenie tych roślin zapobiegają wywiewaniu piasku i utrwalają wydmy. Na klifach nadmorskich, oprócz nielicznych drzew, rośnie krzew – rokitnik, obsypujący się jesienią drobnymi, jaskrawopomarańczowymi owocami.

Klify Zalewu Szczecińskiego są porośnięte kolczastymi zaroślami śliwy tarniny, głogów i róż. Na krawędziach urwisk rośnie niewiele roślin, wśród których dominuje dziewanna wielkokwiatowa. Ciekawa jest również roślinność jezior parku i Zalewu Szczecińskiego. Do najpiękniej kwitnących należą grzybienie białe i grzybieńczyki wodne w północnej części Zalewu, tworzące w lipcu żółto-zielone kobierce. W Jeziorze Raczym występuje osobliwość – paprotnik poryblin jeziorny. Najcenniejsze zbiorowiska roślinne chronione są w sześciu rezerwatach. Rezerwat przyrody im. prof. dr Władysława Szafera obejmuje podnóża Lelowej Góry na wschód od Wapnicy. Chroniona jest w nim buczyna z żywcem cebulkowym w runie. W rezerwacie im. dr Bohdana Dyakowskiego w okolicy Trzciągowa podlega ochronie buczyna z łanami perłówki jednokwiatowej. Rezerwat im. prof. dr Adama Wodziczki zajmuje wąski pas klifu nad Zalewem Szczecińskim, od Lubina do Karnocic. Objęty w nim zostal ochroną krajobraz klifowy ze stanowiskami roślinności kserotermicznej. Rezerwat im. prof. dr Zygmunta Czubińskiego, który jest położony na wschodzie od góry Gosań (od klifu na Świdnej Kępie), chroni wolińską buczynę storczykową. Rezerwat im. prof. dr Mariana Raciborskiego, który leży na północnym zachodzie od Wisełki, zawiera w sobie chronione miejsca wiciokrzewu pomorskiego i zimoziołu północnego, natomiast w rezerwacie im. doc. dr Stefana Jarosza, w pobliżu latarni morskiej „Kikut”, na wschodzie od Wisełki, gdzie ochroną została objęta kępa litej buczyny, która rośnie pośród drzewostanów sosnowych.

Miejsce na urlop

Podczas wakacji warto zwiedzić, zobaczyć piękno polskiej przyrody. Idealnym miejscem do tego będzie wyprawa do Ojcowskiego Parku Narodowego, który z pewnością dostarczy nam różnorodnych gatunków zwierząt i roślin, których na co dzień raczej nie spotkamy.

Z większych należy wymienić sarny, borsuki i lisy, spośród rzadszych piżmaki, których ojczyzną jest Ameryka Północna. Do Polski przedostały się z Czech, dokąd sprowadzono je w 1905 roku w celach hodowlanych. W 1985 roku wprowadzono bobry, które niegdyś tu występowały. Dość licznie występują zające szaraki, wiewiórki, popielice, nornice rude i oczywiście wszędobylskie myszy leśne… Park zamieszkuje ponad 120 gatunków ptaków, z których większość stanowią gatunki lęgowe.

Do największych należą drapieżniki: jastrzębie, myszołowy, sowy uszate i puszczyki. Spośród rzadszych gatunków należy wspomnieć muchołówki małą i białoszyją oraz mysikrólika zniczka. Ponad 10 lat temu zaczęły gnieździć się w parku bociany czarne. Nad potokami żyją związane z tym środowiskiem: pluszcze, pliszki i zimorodki. Szczeliny skalne tworzą naturalne środowisko dla kilku innych gatunków: jerzyków, pustułek i kopciuszków. Praktycznie bezszelestnie, w poszyciu leśnym, przemykają zaskrońce zwyczajne, żmije, padalce i jaszczurki. Na nasłonecznionych skałach można zobaczyć wygrzewające się, niezwykle już rzadkie, gniewosze plamiste, zwane też miedziankami. Liczne są ropuchy zwyczajne, kumaki nizinne i traszki: zwyczajna i grzebieniasta. Żyje tu również największy gatunek ślimaka nagiego – pomrów błękitny. Uwaga! W jaskiniach żyje najbardziej jadowity pająk w Polsce Meta menardi. Jak widzimy Park Narodowy dostarczyć nam może naprawdę przednich atrakcji. Dodatkowym plusem jest to, że podczas takiej podróży wiele się nauczymy. Taka podróż z pewnością przypadnie do gustu również naszym pociechom, które wreszcie na własne oczy zobaczą niektóre okazy zwierząt i roślin. Z pewnością wcześniej oglądały je tylko w szkolnych podręcznikach. Nie zwlekajmy i odwiedźmy to miejsce.

Fauna i flora Ojcowskiego Parku Narodowego

Podczas poszukiwań idealne miejsca na urlop warto wziąć pod uwagę odwiedzenie na przykład Ojcowskiego Parku Narodowego. W tym pięknym miejscu na nasłonecznionych zboczach występuje około 200 gatunków roślin kserotermicznych – reliktów okresu stepowego.

Wśród nich są, które występują na stepach wokół Morza Czarnego, m.in. trawa ostnica Jana na skałce Jonaszówka i na Górze Koronnej, macierzanka wczesna, wiśnia karłowata, obrazki plamiste i aster gawędka (w Grodzisku). Lasy zajmują 71% powierzchni parku. Na kwaśnych glebach wierzchowin rosną bory mieszane, północne stoki wzniesień są porośnięte buczynami karpackimi, południowe zaś zaroślami i ciepłymi buczynami. Na skałkach wapiennych występują murawy kserotermiczne, a w miejscach wilgotnych sinice, tworzące ciemne plamy. W szczeliny skalne wciskają się mchy i wątrobowce, często tworząc w zacienionych miejscach zwisające „girlandy” o dużej powierzchni, nawet do 30 m”. Zacienione stoki północne i północno-wschodnie Chełmowej Góry i Czyżówki porasta reliktowy las jaworowy z cieniolubną paprocią, języcznikiem zwyczajnym. Grądy rosną na miejscach najżyźniejszych, a łęgi w dolinach rzecznych. W potokach można spotkać jeszcze jeden relikt – glon wodolubek rosnący na kamieniach, którego brunatne plechy o kształcie nici lub sznurów mają zapach śledzi. Wśród grzybów osobliwością jest purchawica olbrzymia, największy wśród wszystkich znanych grzybów na świecie. Znaleziono ją w parku trzykrotnie: w 1876, 1964 i 1991 roku. Grzyb ten może osiągać średnicę do 100 cm i ciężar do 25 kg. Jest jadalny! Do innych ciekawych grzybów występujących w parku należy gwiazdosz czteropromienny, kształtem przypominający gwiazdę. Można tu spotkać też sromotnika bezwstydnego wabiącego owady nieprzyjemnym dla ludzi zapachem. Z grzybów jadalnych (ale w parku narodowym nie wolno ich zbierać!) występują borowiki szlachetne, maślaki i podgrzybki. Wskutek działalności człowieka wiele lasów wycięto, liczne gatunki roślin, takie jak cis czy jarząb brekinia, zniknęły z parku, a osuszanie podmokłych terenów i zanieczyszczone powietrze wciąż powodują zmianę i zubożenie składu gatunkowego.

Ojcowski Park Narodowy

Ojcowski Park Narodowy to idealne miejsce na rodzinny wypad za miasto. Unikatowe warunki Ojcowskiego Parku Narodowego sprawiły, iż na skałkach zobaczyć można najróżniejsze rośliny W związku z tym zbiorowiska roślinne tworzą mozaikę płatów to różniących się od siebie, to znów wzajemnie się przenikających.
Tylko 12% zespołów roślinnych ma charakter naturalny, m.in. grąd, buczyna karpacka, murawy naskalne i kserotermiczne. Zaledwie 1 % jest zbliżonych do pierwotnych. W parku rośnie 1 050 roślin naczyniowych, tworząc 30 zespołów roślinnych. Pod względem liczebności gatunków Ojcowski Park Narodowy zajmuje trzecie miejsce w Polsce, po Tatrach i Pieninach, lecz jeśli uwzględnimy niewielką powierzchnię parku okaże się, że jest tu największe zagęszczenie gatunków roślin w Polsce.
Przeważają typowe dla środkowej Europy, ale duży udział mają też gatunki południowoeuropejskie. Wśród 50 gatunków roślin górskich (po Górach Świętokrzyskich jest to ich największe skupisko na niżu polskim) unikatem jest chaber miękkowłosy, rosnący w Dolinie Zachwytu. Charakterystyczne jest występowanie wielu roślin – reliktów minionych epok, natomiast brak gatunków rosnących wyłącznie na niewielkim, określonym terenie – endemitów. Okazało się, że uważana przez długi czas za endemit brzoza ojcowska rośnie także w innych częściach świata, dlatego nie może być endemitem Polski. Jako pierwszy znalazł to drzewo, różniące się od dotychczas znanych mu brzóz, Willibald Besser podczas swych wędrówek po Dolinie Prądnika w 1805 roku. Uznając je za endemit tych terenów nazwał je Betula oycoviensis, czyli brzozą ojcowską. W 1938 roku, dzięki staraniom dwojga sławnych botaników: Władysława i Janiny Szaferów, w miejscu jej występowania – Hamerni – utworzono rezerwat. Obecnie teren ten stanowi enklawę parku narodowego. Brzoza ojcowska jest podobna do brzozy brodawkowatej. Różni się od niej tym, że jest niższa i bardziej krzewiasta, ma drobniejsze i inaczej rozmieszczone na dłuższych krótkopędach liście. Przez naukowców została jednak sklasyfikowana jako drobnolistna odmiana zwykłej brzozy brodawkowatej.

Bogactwo i zróżnicowanie krajobrazu: morenowe wzgórza porośnięte wiekowymi lasami, podmokłe łąki nad Dziwną, wąskie mierzeje z wydmami, jeziora, plaże, nasłonecznione klify, wybrzeże morza i bagniste wysepki delty Świny stwarzają dom dla mnóstwa gatunków zwierząt o rozmaitych wymaganiach środowiskowych, tak można opisać Woliński Park Narodowy. Naliczono tu około 230 gatunków ptaków, wśród których dominują wodne i […]

Podczas wakacji warto zwiedzić, zobaczyć piękno polskiej przyrody. Idealnym miejscem do tego będzie wyprawa do Ojcowskiego Parku Narodowego, który z pewnością dostarczy nam różnorodnych gatunków zwierząt i roślin, których na co dzień raczej nie spotkamy. Z większych należy wymienić sarny, borsuki i lisy, spośród rzadszych piżmaki, których ojczyzną jest Ameryka Północna. Do Polski przedostały się […]


Żywiec