Woliński Park Narodowy

Wybierając najlepsze miejsce na odpoczynek winniśmy się kierować również walorami przyrodniczymi danego miejsca. Z pewnością Woliński Park Narodowy dostarczy nam mnóstwo takich walorów. Najstarsze buczyny rosną na klifach od Międzyzdrojów po Świdną Kępę. Ich struktura jest zbliżona do naturalnych lasów bukowych, dlatego są niezwykle cenne.

Można w nich spotkać dziewięć gatunków storczyków, m.in. buławniki czerwone i gnieźniki leśne oraz powyginane przez wiatry drzewa, trzymające się krawędzi urwiska. Pnie wiekowych buków są pokryte mchami i porostami oraz oplecione bluszczem pospolitym. Te lasy nazywane są przez specjalistów buczyną storczykową. Porastają specyficzny typ gleby o warstwowej budowie, zaspę przyklifową. Gleba taka występuje w postaci wąskiego (do 150 metrów) pasa tylko na wierzchowinie wysokich klifów. Tworzy się wskutek przemiennego osadzania materiału organicznego (na przykład opadłych z drzew liści, martwych części roślin runa i mineralnego, wywiewanego z powierzchni klifów przez wiatry w głąb lasu. Drugim skupiskiem sędziwych buków jest południowo-zachodnia część parku. Zajmują tu uboższe gleby, a w runie występują żywiec cebulkowy i trawa, perłówka jednokwiatowa. Koło Trzciągowa rośnie kilka drzew jarząbu brekinii objętego ochroną. Większą powierzchnię niż lasy bukowe zajmują mieszane, porastające morenowe wzgórza środkowego Wolina, z bukami, dębami i sosnami. Charakterystyczną rośliną tych lasów jest jedyna liana w Polsce – wiciokrzew pomorski, wspinający się po pniach drzew i gałęziach krzewów. Najwięcej jest w parku borów sosnowych z udziałem dębów i buków, z runem tworzonym przez borówkę brusznicę, trawy i zioła, m.in. relikt epoki lodowcowej, zimoziół północny. Nadmorskie wydmy porasta bażynowy bór nadmorski z niskimi, zniekształconymi przez wiatry sosnami i bażyną czarnojagodową. W wilgotnych miejscach rośnie bór bagienny z domieszką brzozy, a na podmokłych łąkach nad Zalewem Szczecińskim występuje największa polska paproć – długosz królewski. Piaszczyste gleby Półwyspu Przytorskiego zajmuje kwaśna dąbrowa (wilgotny sosnowo-dębowy las mieszany) z wiciokrzewem pomorskim. Pięknym elementem bogatego runa są paprocie, m.in. orlica osiągająca nawet 3 metry wysokości.

Białowieski Park Narodowy

Podczas urlopu warto zobaczyć coś naprawdę ciekawego… jak na przykład rezerwat przyrody. Do rezerwatu prowadzi niespełna czterokilometrowa ścieżka przyrodnicza o nazwie Żebra Żubra. Została zbudowana w latach 1978-80 według projektu leśniczego, Jacka Wysmułka. Bierze początek przy szosie łączącej Białowieżę z wsią Pogorzelce.
Na znacznej długości wiedzie po drewnianych kładkach przez podmokłe lasy olszowo-jesionowe. Wizerunek żubra nie bez przyczyny widnieje w herbie Białowieży i w godle Białowieskiego Parku Narodowego. Losy tego zwierzęcia są bowiem nierozerwalnie związane z białowieską ziemią. To właśnie tutaj, w najważniejszym obecnie w świecie ośrodku hodowli żubrów linii nizinnej, odtworzono ten niemal wymarły gatunek – relikt epoki lodowcowej. Obecne stado dziko żyjących żubrów jest największym skupiskiem tych zwierząt na świecie! W 1. połowie XIX wieku Puszcza Białowieska pozostawała jedyną naturalną ostoją żubrów nizinnych. Żyło w niej ponad tysiąc tych zwierząt. Po I wojnie światowej ocalały tylko żubry żyjące w niewoli, z tego trzy na terenie obecnej Polski, w prywatnym zwierzyńcu w Pszczynie. W 1929 roku, przy drodze łączącej Białowieżę z Hajnówką, utworzono pierwszy rezerwat z myślą o odtworzeniu gatunku. Umieszczono w nim przywiezione z Niemiec, Danii, Szwecji i Pszczyny żubry i żubrobizony, dzięki którym dziś możemy oglądać największe puszczańskie zwierzę. Choć żubr jest królem puszczy, nie można zapominać, że w Białowieskim Parku Narodowym występuje ponad 12 000 gatunków zwierząt, wśród których najliczniej reprezentowane są… owady. Jednak nie brak tu dużych zwierząt takich jak jelenie, sarny, dziki, wilki, lisy i rysie. Niektóre gatunki ptaków, na przykład dzięcioły: białogrzbiety, trójpalczasty i średni, orzełek włochaty, sóweczka i orlik krzykliwy tworzą w Puszczy Białowieskiej najliczniejsze populacje w Polsce. Występuje tu też wiele północnych gatunków charakterystycznych dla tajgi, takich jak gadożer – ptak drapieżnik, chrząszcz listwiaczek Chołodkowskiego, czy smużka, reprezentantka gryzoni, Żywi się głównie pokarmem zwierzęcym: owadami i ich larwami, choć nie gardzi też owocami i nasionami.

Ojcowski Park Narodowy to idealne miejsce na rodzinny wypad za miasto. Unikatowe warunki Ojcowskiego Parku Narodowego sprawiły, iż na skałkach zobaczyć można najróżniejsze rośliny W związku z tym zbiorowiska roślinne tworzą mozaikę płatów to różniących się od siebie, to znów wzajemnie się przenikających. Tylko 12% zespołów roślinnych ma charakter naturalny, m.in. grąd, buczyna karpacka, murawy […]

Przygotowania do długo oczekiwanego urlopu wiele osób pochłaniają bez reszty. Wszystko musi być zapięte na ostatni guzik, aby wypoczynek był w pełni udany. Artykuł ten ma za zadanie przedstawić najważniejsze czynniki mające bezpośrednie przełożenia na to czy wakacyjny wyjazd będzie udany czy też stanie się udręką i zupełną katastrofą. Wiele tutaj zależy od tego, gdzie […]


Żywiec